تبليغاتX
old chirik

old chirik

رسیده ام به کمالی که جز اناالحق نیست ، کمال دار برای من کمال پرست

             

  مدتیست

 

 که زیر نبض آسمان هر غریب آبادی

                                                                 

   که پا میگذارم

 

      نه ستاره ای است

                     

                     و نه شهابی

                             

               و نه حتی رد پای فرشته ای...

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم آبان 1388ساعت8:21توسط کمال | |

                                   

                                                                                                                                                                                                                              

  

  یا علی...                          

 

پیش از تو

 

هیچ اقیانوسی را نمی شناختم

 

که عمود بر زمین بایستد..........

 

 

 

+نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آبان 1388ساعت11:0توسط کمال | |

 

 

هی

 رفقا

 خورشید را ببینید

 در خانه من غروب کرد

 می گوید

 بگذار فردا از خانه تو طلوع کنم

 هی رفقا

 من باج می گیرم

        فردا پنجره ها را نبندم.....

 

 

 

+نوشته شده در سه شنبه نوزدهم آبان 1388ساعت10:53توسط کمال | |

                     

       

  

قافيه هاي اين دلم

     

     به علقمه كه مي رسد

           

              عجيب تنگ مي شود؟

 
 
 

+نوشته شده در دوشنبه هجدهم آبان 1388ساعت13:12توسط کمال | |




روزي كه خاک وجودم را مي چلاندي گفتي :                       

        «...انی جاعل فی الارض خلیفة...» *

خدایا

        ببخش كه بر نام خويش خيانت كردم ...

+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت11:59توسط کمال | |

 

 

باران که ببارد

 

با تمام وجود زمزمه ات خواهم کرد

 

و با تمام وجود خواهم شکست

 

و نبودنت را

 


              با باران

 


                       خواهم بارید

 

+نوشته شده در یکشنبه دهم آبان 1388ساعت9:26توسط کمال | |

 
 
 
 
 
 
مثل همیشه با رفیق قدیمیم
                    
                           که تنهایی نام دارد 
 
 
 نشسته ام و به تو می اندیشم
 
           
       به تویی که محتاجم تا صدایم کنی
 
 

+نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت20:59توسط کمال | |

 

 

هرگز نخواستم که بگویم تورا چه قدر

عاشق شدم؟ چه وقت؟چگونه؟ چرا؟ چه قدر؟!

 

هرگز نخواستم که بگویم نگاه تو

از ابتدای ساده این ماجرا چه قدر

 

من را شکست،ساخت،شکست و دوباره ساخت!

من را چرا شکست؟ چرا ساخت؟ یا چه قدر...؟

 

هرگز نخواستم به تو عادت کنم ولی

عادت نبود حسی از آن ابتدا چه قدر

 

مانند پیچکی که بپیچد به روح من

ریشه دواند و سبز شد و ماند تا ... چه قدر ـ

 

تقدیر را به نفع تو تغییر می دهند

اینجا فرشته ها که بدانی خدا چه قدر ـ

 

خوبست با تو،با همه بی وفائیت

قلبم گرفته است،نپرس از کجا؟ چه قدر؟!

 

قلبم گرفته است،سرم گیج می رود

هرگز نخواستم که بدانی تو را چه قدر...                                                                                       نغمه مستشار نظامی

+نوشته شده در شنبه نهم آبان 1388ساعت20:19توسط کمال | |

تصوير اصلي را ببينيد

تصوير اصلي را ببينيد

 

 

 

 

قصه بیرون راندن آدم از بهشت

 

                                   قصه، سیب و یا گندم نبود.

 

"حوا" از هوی گذشته بود

 

                        و تمام عشقش را در قالب سیب

 

 به  "آدم" عرضه داشت.

 

و آدم از تمام بهشت گذشت تا عشق را بپذیرد.

 

 و خداوند آنها را به زمین فرستاد

 

                                      تا عشقشان را بیازماید.

 

 و وعده داد که هرکس بر سر پیمان خویش بماند

 

 بهشت را به او پاداش خواهد داد

 

                                              پاداش خواهد داد.....

+نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت16:20توسط کمال | |

              


هر شب در خيال خويش

ضريحت را

با آب ديدگانم غبارروبى مى كنم

و با نسيم

كبوتران ضريحت را

در ديدگانم

مجسم مى كنم

و بر گنبد طلايى ضريح تو

طواف مى گذارم

چشم هايم شيدا

براى يك لحظه

يك ثانيه

حضور صميمى ات را

در ضريح ترسيم مى كند

و من

بى قرار مثل يك قطره حباب

رنگين ترين رؤيا و مجنون ترين مجنون

مى گردم

و از خطوط سبز تخيل

بر وادى عشق تو گام مى نهم

و در سفر به نزد تو

يا غريب الغربا!

حكايت هاى خسته جانم را بازگو مى كنم

و كبوتر ذهنم را

از حرم تنگناى خويش

بر وادى عشق تو رهسپار مى گردانم

              


+نوشته شده در پنجشنبه هفتم آبان 1388ساعت13:32توسط کمال | |

 

 

سال هاست

نان خشکی ها

از محله‌ی ما نمی گذرند

زیرا از نانِ خالی این همه سفره

چیزی برای پرندگان حتی

باقی نمی ماند

..............

 

 

+نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت11:57توسط کمال | |

 

 

در زد کسی انگار که مهمان داریم

در سفره گرسنگی فراوان داریم

امروز پدر ابر زیادی آورد

مانند همیشه شام باران داریم

 

 

+نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت9:14توسط کمال | |

 

دنیا شبیه توست مثل دلبری هات

چیزی شبیه رنگ رنگ روسری هات

مثل شکوه بادبادک بازیت در باد

وقتی که می رقصاندیش بازیگری هات

چیزی شبیه دل به لبخند تو دادن

مثل گل تردید در نا باوری هات

افسوس اما شهر ارزان می فروشد

در پارکهای شوخ، شرم دختری هات

ای شهرزاد قصه های سالها پیش

افسانه ام کن با تب افسونگری هات
-
گم کرده ام آه ای هزار و یک شب درد

خورشید راهم قصه ی دیو و پری هات

شاهی؟ گدایی؟ مرشدی؟ پیری؟ چه هستی؟

دل بسته ام عمری است بر پیغمبری هات

امشب عمو زنجیر باف قصه ام را

آورده ام در حلقه ی پا منبری هات

نذر مرا با کاسه ای گندم ادا کن

تا پر بگیرم در حریم پاپری هات

امروز یادم کن که فردا دیگر از من

گردی نخواهد خاست با یادآوری هات


دنیا شبیه توست..... وقتی ماه باشی

حتی خدا دل می دهد بر دلبری هات

 

+نوشته شده در سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت9:12توسط کمال | |

 

 

 بنویس که عشق آخرم باران است

 این چتر همیشه بر سرم باران است

 بگذار که پاک آبرویم برود

 بنویس که دوست دخترم باران است

 

+نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت14:6توسط کمال | |

 

 

 عمری است شبانه روز لبهایت را...

 لب باز نکن هنوز لبهایت را...

 نه! سیر نمی شوم به چندین بوسه

 بر روی لبم بدوز لبهایت را

 

 

+نوشته شده در یکشنبه سوم آبان 1388ساعت12:49توسط کمال | |